Paweł Chrószcz (ur. 8 lutego 1900 w Załężu, zm. 12 stycznia 1983 w Katowicach) – polski działacz sportowy, powstaniec śląski, w okresie niemieckiej okupacji działacz polskiego ruchu oporu.
Życiorys mały|lewo|Załęskie gniazdo „Sokoła” w Katowicach w 1932 roku; Paweł Chrószcz stoi pierwszy od lewej strony, ubrany w podkoszulek
Urodził się 8 lutego 1900 roku w Załężu (późniejsza część Katowic). W styczniu 1919 roku był współorganizatorem Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska, a po raz pierwszy chwycił za broń w 1919 roku w trakcie I powstania śląskiego. Jego walka była krótka, po czym musiał szukać schronienia w Sosnowcu. Po ogłoszeniu amnestii wrócił na Górny Śląsk. Podczas II powstania śląskiego walczył pomiędzy Załężem a Dębem. W okresie plebiscytu ochraniał polskie wiece w Koźlu i Katowicach, a także pracował w komisariacie plebiscytowym Załęże-Dwór. W trakcie III powstania śląskiego przeszedł cały szlak bojowy załęskiej kompanii od Wirku przez Sławięcice, Kędzierzyn i Koźle. Walczył także pod Górą Świętej Anny.
W latach 1911–1939 był członkiem załęskiego gniazda Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Przyczynił się do zreformowania gimnastyki sokolej. Był trenerem kadry gimnastyczek na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936.