Bolesław Nowicki (ur. 4 listopada 1910 w Łodzi, zm. 9 września 1997 w Warszawie) – polski działacz partyjny i państwowy, technik budownictwa, dyplomata, w latach 1946–1949 prezydent Gdańska.
Życiorys Najmłodszy z synów Wojciecha i Agnieszki z domu Szperling, miał jedenaścioro braci i siostrę. Ukończył szkołę powszechną i Wieczorową Szkołę Budowlaną w Związku Młodzieży Chrześcijańskiej „Polska YMCA”, maturę zdał eksternistycznie w Prywatnym Gimnazjum Koedukacyjnym Wieczorowym dla Dorosłych Polskiej Organizacji Wolności w Łodzi. Pracował w miejskiej inspekcji budowlanej, w 1931 odbył służbę wojskową w Nowym Dworze Mazowieckim. Pracował jako projektant w biurze architektonicznym, następnie przez cztery lata prowadził prywatną praktykę jako technik budowlany. W latach 1925–1930 był przewodniczył kołu Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. W okresie okupacji pracował w Widzewskiej Manufakturze, która dostała się pod kontrolę Niemców. Po zakończeniu wojny pozostał w tym zakładzie kierownikiem techniczno-budowlanym (nosił on wówczas nazwy Łódzka Fabryka Nici i od 1946 Państwowe Zakłady Przemysłu Bawełnianego).