Historia W 1329 roku książę oleśnicki Konrad I przyznał Żydom prawo osiedlania się w księstwie, co doprowadziło do przybywania do miasta zamożnych rodzin, które z czasem zaczęły oferować swoje usługi książęcemu dworowi. Gmina żydowska powstała w 1389 roku i funkcjonowała przy wsparciu księcia Konrada II. Pierwsze wzmianki o oleśnickiej synagodze pochodzą z 1417 lub 1420 roku. Miała być ona wzorowana na synagodze Staronowej z Pragi, która powstała w 1270 roku. Oleśniccy Żydzi zamieszkiwali okolice synagogi i posiadali własną szkołę oraz rzeźnię. W pobliskich murach zlokalizowana była także furta żydowska, najprawdopodobniej sfinansowana z funduszy gminy. mały|Otwór furty żydowskiej w murach miejskich Poglądy głoszone przez kaznodzieję Jana Kapistrana i jego działalność we Wrocławiu w 1453 roku dotknęła również społeczność żydowską w Oleśnicy. W tym samym roku zostali oni oskarżeni o sprofanowanie hostii i zostali wygnani z miasta. Jednak w 1495 roku Henryk I Starszy potwierdził prawo Żydów do osiedlania się w mieście i już na początku wieku XVI społeczność ta zaczęła się odradzać w Oleśnicy. W 1521 roku miasto zamieszkiwało siedem rodzin żydowskich.