Pozwala to uniknąć dodatkowych przeskoków przez zewnętrzny router: pakiet jest trasowany do innej podsieci i jednocześnie przełączany na port docelowy w obrębie jednego urządzenia.
Wiele przełączników warstwy trzeciej obsługuje protokoły trasowania wymieniane przez routery, weryfikuje i przelicza sumy kontrolne nagłówka, aktualizuje pole TTL pakietu oraz udostępnia statystyki przepływów i informacje MIB przez SNMP. Częstą funkcją jest też rozpoznawanie ruchu grupowego przez nasłuch IGMP (), dzięki czemu ruch grupy trafia wyłącznie na porty, za którymi znajdują się jej odbiorcy.
Przełącznik warstwy trzeciej nie zastępuje jednak routera w pełni: zwykle obsługuje tylko jeden rodzaj sieci fizycznej (najczęściej Ethernet), nie oferuje portów i funkcji sieci rozległych, a ograniczenia mogą dotyczyć także translacji adresów, mechanizmów bezpieczeństwa czy mniej typowych protokołów. W zamian oferuje niższy koszt w przeliczeniu na port i mniejsze opóźnienia, dlatego bywa stosowany zamiast routerów w rdzeniu i warstwie dystrybucyjnej sieci lokalnych.