Badania Buckner i innych wskazały z kolei na istnienie dwóch dużych kladów w obrębie tamaryn, odróżniające się od siebie rozmiarami ciał przedstawicieli, jak też odżywianiem się. Jeden z nich obejmuje tamaryny o większym ciele, drugi zaś grupę tamaryny czarnopłaszczowej, w tym gatunki zaliczane niegdyś do tamaryny siodłatej. Podział nastąpił wedle tych oszacowań około 9 milionów lat temu. Kolejną radiację badacze szacują na 2,5 miliona lat temu, powstały dzięki niej liczne gatunki uznawane niegdyś za podgatunki tamaryny siodłatej. Do tej grupy zalicza się też tamaryna czarnoczelna.
Tryb życia Tamaryna czarnoczelna wiedzie nadrzewny tryb życia. Pazurkowcowate zwykle żyją w grupach rodzinnych, często z jedną dominującą i rozradzającą się parą czy samicą mającą więcej niż jednego samca. Grupa tamaryny czarnoczelnej liczy sobie od 3 do 8–10 osobników z wartością średnią 5,8, nie licząc jednego do 2 niemowląt bądź wedle innych badań 3,2. Poza parą reprodukcyjną obejmuje głównie samce. Samice opuszczają swoją rodzinną grupę prędzej niż płeć męska.