W 1429 zawarł ugodę z Jakubem plebanem z Drożynia i miał zapłacić mu za zniewagi oraz za meszne kwotę 4 grzywien oraz publicznie, w towarzystwie pięciu innych szlachty, w najbliższą niedzielę, po procesji na cmentarzu, pogodzić się z plebanem.
W 1442 Jan Wierzbiński dziedzic Dokowa Mokrego toczył spór sądowy z plebanem z Drożyna o dziedzinę Poświętne koło Grodziska Wielkopolskiego, którą biskup poznański przysądził kościołowi drożyńskiemu, a to od połowy zarośli zwanej „Wyrąba”. Pleban ten odnotowany został w procesie ze wszystkimi kmieciami i zagrodnikami z Dokowa Mokrego o to, że przekraczając granicę Drożyna wycięli cały las oraz gaj. Podano wysokość szkody szacowaną na 60 grzywien.
W 1445 Andrzej i Wojsław bracia niedzielni z Gryżyny sprzedali Dakowy Mokre Jarosławowi z Dokowa Suchego za 800 złotych węgierskich z zastrzeżeniem prawa wykupu. W 1445 dali oni kasztelanowi gnieźnieńskiemu Piotrowi Bnińskiemu miasto Opalenicę wraz z sąsiednimi wsiami, a w tym m. in. z Dokowem Mokrym w zamian za połowę wsi Darnowo i 6000 grzywien szer. groszy. W 1445 Piotr Bniński zapowiedział swoje dziedziny, tj. miasto Opalenica wraz z wsiami, m. in. Dakowy Mokre.