Roman d’Archott de Rivière Załuski (ur. 1 marca 1793 w Krakowie, zm. 1 kwietnia 1865 w Krzeszowicach) – polski hrabia, oficer wojsk polskich, kawaler krzyża Virtuti Militari, dyplomata, urzędnik Królestwa Polskiego, członek Towarzystwa Patriotycznego i Towarzystwa Historyczno-Literackiego; wolnomularz, działacz emigracyjny.
Życiorys
Urodził się jako syn hrabiego Jana-Kantego d’Archott de Rivière Załuskiego, prezesa Sądu Apelacyjnego Królestwa Polskiego, i Tekli Wielopolskiej.
Do wojska wstąpił w roku 1811. Odbył kampanię rosyjską i saską, podczas której dostał się do niewoli pruskiej. W dobie Królestwa Polskiego służył kolejno jako adiutant wielkiego księcia Konstantego (1816-1818), następnie w służbie cywilnej jako referendarz Rady Stanu (od 1818). Był członkiem loży wolnomularskiej „Bouclier du Nord”, a także założonej w roku 1816 loży „Kazimierz Wielki”. W roku 1823 wstąpił do Towarzystwa Patriotycznego, jednak aktywność Załuskiego w tej organizacji była niewielka.