Współcześnie stosuje się również takie metody formowania ceramiki artystycznej jak toczenie i prasowanie z mas półsuchych.
Historia ceramiki artystycznej sięga 29 do 25 tys. lat p.n.e. Pierwsza ceramika artystyczna wytwarzana przez profesjonalnych rzemieślników pojawiła się na Bliskim Wschodzie. To również stamtąd pochodzą jedne z pierwszych przykładów zastosowania koła garncarskiego oraz pierwsze prymitywne formy szkliwa. Starożytni Grecy i Rzymianie wytwarzali różne rodzaje ceramiki o czerepie porowatym, jednak w Cesarstwie Rzymskim rozwinęła się również ceramika o szkliwie ołowiowym, oparta na osiągnięciach starożytnych Egipcjan. Pod koniec II tysiąclecia p.n.e. w Chinach wypalono pierwsze naczynia z kamionki, zaś w I tysiącleciu n.e. w tym regionie powstała porcelana. Aż do XVIII wieku Chiny pozostawały najbardziej zaawansowanym technologicznie producentem ceramiki, zaś w ich cieniu rozwijały się ceramika koreańska i japońska. Pod wpływem chińskiej porcelany muzułmańscy ceramicy w IX wieku opracowali nową szkliwioną ceramikę o czerepie porowatym, która dała początek różnym odmianom fajansu. W późnym średniowieczu w Europie zaczęto rozwijać różne odmiany kamionki, zaś w XVIII wieku opracowano technologię produkcji porcelany, przełamując tym samym chiński monopol.