Hippobroma longiflora – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny dzwonkowatych. Należy do monotypowego rodzaju Hippobroma. Jest endemitem Jamajki, ale rozprzestrzeniony został niemal w całej strefie międzyzwrotnikowej – rośnie introdukowany w Ameryce Północnej sięgając na północy po Florydę i północny Meksyk, w Ameryce Południowej sięga po Boliwię i południowe krańce Brazylii, występuje na Madagaskarze, w południowej i południowo-wschodniej Azji i wyspach Oceanii. Rozprzestrzeniony został jako roślina ozdobna, lecznicza i trująca (zawiera toksyczny sok mleczny).
Morfologia thumb|left|180px Pokrój Bylina o wyprostowanym pędzie wysokości do 35 cm. Łodyga jest pojedyncza lub rozgałęziona u nasady, naga lub w górnej części owłosiona. Liście Skrętoległe, siedzące lub krótkoogonkowe, o blaszce lancetowatej lub eliptycznej, do 16 cm długości, na brzegu wrębnej i piłkowanej lub ząbkowanej. Kwiaty Okazałe i wonne. Wyrastają pojedynczo z kątów liści osadzone na kosmatych szypułkach długości 3–10 mm, u nasady z dwoma nitkowatymi liśćmi przykwiatowymi. U nasady z kosmatym hypancjum długości do 9 mm, kształtu eliptycznego lub dzwonkowatego. Kielich z równowąskimi, kosmatymi i ząbkowanymi działkami długości od 8 do 19 mm.