W styczniu 1841 te relacje były jeszcze pozytywny, skoro w dobrej atmosferze George Sand zapraszała Marię de Rozeries wraz z Antonim na wspólny obiad, co wiemy z listów. Jednak już we wrześniu Fryderyk omawiając listownie z przyjacielem, Julianem Fontaną, sprawę Antoniego i Marie, wyrażał się już o niej zdecydowanie negatywnie.
Znane są lisy, gdzie Fryderyk wyrażał się o Marie de Rozières w jeszcze ostrzejszych słowach nazywając ją niedyskretną świnią. Skomplikowany związek Antoniego Wodzińskiego z Marie de Rozières oraz niechęć do niej Fryderyka spowodowały poluźnienie relacji pomiędzy przyjaciółmi.
Powrót do Polski Z końcem 1841 r. Antoni wyjechał do Drezna, skąd powrócił do kraju. Po powrocie do Wielkiego Księstwa Poznańskiego osiedlił się w Stanisławowie. Ożenił się z Julią Górską herbu Ślepowron, córką pułkownika Antoniego Górskiego.
Niedługo potem, w 1844, zmarł w wieku 32 lat, doznawszy paraliżu podczas jazdy konnej.
Pozostawił jedynego syna, Jana, który zmarł w wieku 7 lat. Po śmierci Antoniego Julia Górska ponownie wyszła za mąż za Józefa Ordęgę.