Kazimierz Antoni Bolesław Ziembiński, ps. Zieliński (ur. 4 lutego 1888 w Ogrodzieńcu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wojciecha, sędziego, i Klary z Arendziuszów urodzony 4 lutego 1888 w Ogrodzieńcu, w ówczesnym powiecie olkuskim guberni kieleckiej., tu urodzony 23 lutego 1888..
W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich i objął komendę nad I plutonem 2 szwadronu kawalerii. 29 września tego roku został mianowany podporucznikiem, a już 5 listopada 1914 awansowany na porucznika. Od 4 czerwca 1915 służył w II dywizjonie kawalerii, a od 17 września tego roku dowodził 6 szwadronem kawalerii. W połowie 1916 został odnotowany jako dowódca 2 szwadronu 2 pułku ułanów. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) przeszedł do Polskiego Korpusu Posiłkowego i 27 listopada 1917 został wyznaczony na stanowisko dowódcy II dywizjonu 2 pułku ułanów. Po bitwie pod Rarańczą i rozwiązaniu pułku (19 lutego 1918) został internowany w obozie w () na Zakarpaciu.