Elżbieta Kilińska-Apanowicz (Kilińska, Kilińska-Ewertowska) – polska profesor sztuk muzycznych specjalizująca się w metodyce wychowania muzycznego i rytmiki.
Rozprawę doktorską pt. „Badania nad zastosowaniem ćwiczeń muzyczno-ruchowych w korekcji mowy w przypadkach jąkania” opublikowała w 1977 r. na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Jej promotorem był prof. Leon Kaczmarek. 28 lutego 1990 uzyskała tytuł profesora sztuk muzycznych.
W 1978 roku sformułowała pierwszą definicję logorytmiki.
Jej badania i publikacje związane z zastosowaniem ćwiczeń muzyczno-ruchowych w rehabilitacji dzieci z zaburzeniami mowy są uznawane jako istotne wśród pozycji pedagogicznych na temat rytmiki.
Wypromowała 4 doktorów.
Stanowiska Dziekan – Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku; Wydział Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej i Rytmiki (1.10.1984 – 30.09.1990, 1.10.1996 – 30.09.2002) Prodziekan – Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku; Wydział Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej i Rytmiki (1.10.1978 – 30.09.1984) Kierownik – Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku; Zakład Problematyki Wychowania Muzycznego (8 XI 1978 – 30 IV 1985)