W 1921 został zdemobilizowany. W 1925 ukończył studia na Wydziale Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i otrzymał tytuł inżyniera rolnika. 13 kwietnia 1931 prezydent RP mianował go podporucznikiem rezerwy ze starszeństwem z 29 listopada 1930 i 13. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej. W 1933 administrował majątkiem Kulczyn, będącym własnością jego rodziców. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Biała Podlaska i posiadał przydział w rezerwie do 27 pułku ułanów w Nieświeżu. Później osiadł w Parchimowcach, majątku Jacuńskich. Tam 22 września 1939 został zamordowany.
Był żonaty z Ireną Jacuńską (1906–1987), z którą miał córkę Witosławę (1933–1967). Witosława była pierwszą żoną Janusza Onyszkiewicza.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4592 Krzyż Walecznych Odznaka pamiątkowa „Orlęta” Odznaka pamiątkowa Dowództwa Wojsk Polskich „Wschód” 1920 Odznaka pamiątkowa „Chrobrej Załodze” Bełz 18.II.19
Przypisy
Bibliografia