Etno-społeczny skład Wenecji Julijskiej, Triestu i Friuli był ważnym elementem niemieckich planów okupacyjnych. Rząd faszystowski stracił poparcie rozbitych grup społecznych w całym regionie, a upadek reżimu zapoczątkował okres dezorientacji wśród Włochów. Propaganda nazistowska działała w celu stworzenia iluzji, że obszary pod strefą mają korzenie austro-węgierskie. Niemcy planowali przyjąć ten region jako część Reichstagu; jednak wykorzystali imperialną przeszłość regionu, aby nawiązać kontakty z Austro-Węgrami. Nazwali strefę „Adriatisches Küstenland”, co nawiązywało do przeszłości Austro-Węgier, ponieważ była to nazwa używana przez imperium w odniesieniu do obszarów na północ od Adriatyku. Ta propaganda odnosi się do większego planu niemieckiego, ponieważ zamierzali zastąpić Rzym Wiedniem jako stolicą regionu. Niemcy wierzyli, że odwołując się do bogatej przeszłości, mogą wywołać uczucia nostalgii, które ostatecznie stworzą kulturowe powiązania między Wiedniem i Triestem a Niemcami.