System strzępkowy monomityczny. Katahymenium złożone z masy nitkowatych do maczugowatych akantofiz, różnie ukształtowanych pseudocystyd, parafizoid i podstawek. Akantofizy liczne, prawie maczugowate, 30–40 × (4)5–7 µm, z licznymi wypukłościami na wierzchołku. Gleocystydy liczne, mniej więcej tej samej wielkości co podstawki, o zmiennym kształcie, szkliste lub lekko żółtawe i drobnoziarniste. Dendrohyfidy nitkowate do rozgałęzionych i z przejściowymi stadiami do akantofiz, o średnicy 3–8 µm. Podstawki 40–50 × 7–8 µm, z 4 sterygmami. Bazydiospory 10–12 × 6–7 µm, elipsoidalne do subcylindrycznych, gładkie.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska tarczówki żółtawoszarej na wszystkich kontynentach poza Antarktydą i Afryką. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 2 stanowiska, w 2004 podano następne. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje na martwym drewnie wielu gatunków drzew iglastych i liściastych. Powoduje białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Skórnikowate (grzyby)