Babińskiego w północno-wschodniej części badanego obszaru.
Opis założenia mały|Widoczne odnalezione łęki i przypora interpretowane jako fragmenty mostu. Drugi lewobrzeżny zamek wrocławski został zlokalizowany na wąskim cyplu powstałym między wewnętrzną (pierwszą) fosą miejską a nie istniejącym już zakolem Odry, na północny wschód od miasta. W ten sposób budowany zamek od zachodu i północy osłonięty był korytem Odry, od wschodu z kolei przylegał do pierwszej fosy miejskiej. Dzięki takiej lokalizacji stosunkowo krótkim przekopem biegnącym wzdłuż południowego skrzydła Arsenału, w przebiegu zbliżonym do dzisiejszej ul. Cieszyńskiego, można było osiągnąć całkowite otoczenie założenia zamkowego wodą. Decyzję o budowie najprawdopodobniej podjął książę Henryk IV Prawy, którego gwałtowna śmierć może tłumaczyć fakt porzucenia inwestycji. W chwili przerwania budowy wykonane były z pewnością dwie wieże: obecna wieża kwadratowa Arsenału, oraz wieża dawnej furty wodnej w północno-wschodnim narożniku założenia (wyburzona prawdopodobnie w XVIII wieku, ale wcześniej w XIV w. włączona w drugą linię murów miejskich). Wykonana była także znaczna część murów obwodowych, z czego przynajmniej fragmenty do pełnej wysokości. Istniał także trójprzęsłowy most nad nowo przekopanym fragmentem fosy, a przynajmniej jego zachodnia, murowana ściana.