Nie mając własnego boiska, drużyna trenowała na „tołokach”, z których jeden zorganizowany był na ulicy Raniewickiego w pobliżu fabryki „Frymeta”.
Już w 1926 roku młode pokolenie sportowców, głównie studentów, które dołączyło do Podhirii, dało impuls do dalszego rozwoju stowarzyszenia, co umożliwiło utworzenie dwóch drużyn piłkarskich. Pierwsze odnotowane mecze rozegrano w 1924 roku przeciwko lwowskiej „Ukrainie”. W Drohobyczu gospodarze przegrali 0:9, a 12 października we Lwowie ponieśli jeszcze bardziej dotkliwą porażkę 0:12.
W pierwszej dekadzie swojej historii drużyna rywalizowała głównie w meczach towarzyskich lub turniejach lokalnych z drohobyckimi Bejtarem, Kolejarzem i Sokołem, Ropnykiem z Borysławia, Skałą ze Stryja, Dniestrem z Sambora, Berkutem z Przemyśla.
Klub brał czynny udział w działalności Ukraińskiego Związku Sportowego (USS), do którego przystąpił wiosną 1926 roku. Po przystąpieniu do Polskiego Związku Piłki Nożnej (PZPN) w 1932 roku, klub miał szansę wejść na wyższy poziom turniejowy. Jako członek Lwowskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej zespół startował w klasie B mistrzostw LOZPN.