22 lipca 1937 roku zarejestrowano Naj Teater (Teatr Nowy) w Wilnie, z siedzibą przy ulicy Nowogródzkiej 8 (obecnie Naugarduko). Teatr przygotowywał premierę sztuk Dęby Fiszela Bimki i Proces . Na przełomie 1937 i 1938 roku występował w Łodzi, a następnie w Krakowie. Następnie teatr powrócił do Warszawy i w 1939 roku został rozwiązany, łącząc się z Teatrem Ludowym i dla Młodzieży.
Stałym współpracownikiem teatru i kompozytorem muzyki do sztuk był Henryk Kon. Autorem dekoracji do wystawianych spektakli był architekt Szymon Syrkus. Z teatrem współpracował też Jakub Rotbaum.
Koncepcja Według koncepcji Weicherta, teatr miał być miejscem nowatorskim i eksperymentalnym. Sztuki realizowane przez teatr miały być silnie zaangażowane społecznie i wyrażać problematykę społeczną i humanitarną. W teatrze zniesiono scenę i kurtynę – zdarzenia odbywały się w różnych miejscach sali, między publicznością.
Ważnym elementem koncepcji Teatru Młodych było oświetlenie – oświetlone miało być wyłącznie miejsce akcji. Światło przerzucane było do różnych punktów sali, co dawało możliwość szybkiej i częstej zmiany obrazów scenicznych. Wydarzenia często rozgrywały się jednocześnie w kilku miejscach sali.