Dywizjon rtm. Jabłońskiego Pierwsze dni listopada 1918 roku zastają byłego oficera 1 puł Leg w Krakowie. Por. Antoni Jabłoński, skupiając wokół siebie dawnych „Beliniaków”, przyjął ochotników, organizując przy 5 pp Legionów „szwadron kadrowy 1 puł W.P.”. 6 listopada 1918 roku ukazał się pierwszy rozkaz szwadronowy. Do pracy stawili się: por. Janusz Żuławski, por. Leon Kniaziołucki i podoficerowie: Koczwara, Józef Grad-Soniński, Buszczyński, Królicki, Peszkowski, Kasimir, Stachowicz, Sarto, Ciszowski, Wilowski oraz kilku innych. Z każdym dniem szwadron zaczyna rosnąć w siłę. Po kilkudniowych ćwiczeniach, uzupełnieniu broni i ekwipunku oraz improwizowanej przysiędze, szwadron w sile trzech plutonów był gotowy do wymarszu.
17 listopada 1918 roku opuścił swoje pierwsze koszary w Rakowcach pod Krakowem i razem z 5 pp. odjechał transportem kolejowym do Przemyśla i zajął koszary „Szwarca”. Znajdował się tam oddziałek jazdy przemyskiej zwany „Tatarami”, który rozkazem dowódcy I BK ppłk. Beliny-Prażmowskiego został przydzielony do szwadronu Jabłońskiego. W dniu następnym część szwadronu pełniła służbę na przedmieściach miasta na tzw. odcinku lwowskim, a druga część w składzie dwóch plutonów pod dowództwem por. Kniaziołuckiego wyjechała z odsieczą w kierunku Lwowa.