glirina, wskazując jeszcze na trzeci, nienazwany jeszcze, blisko z nimi spokrewniony gatunek.
Podgatunków nie wyróżnia się.
Tryb życia Aktywność gatunku pozostaje zagadką. Nie ma też danych odnośnie jego struktury społecznej i zajmowanych areałów.
Nie ma informacji na temat rozrodu monodelfa peruwiańskiego. Dydelfowate ogólnie rozwijają się szybko. Po krótkiej ciąży matka rodzi liczne młode. Monodelf peruwiański nie ma na brzuchu torby lęgowej, podobnie jak inne monodelfy. Nie może wobec tego trzymać w niej młodych, które tkwią raczej uczepione sutków na brzuchu matki.
Rozmieszczenie geograficzne Gatunek ten znany jest jedynie z okazu typowego zebranego w departamencie Santa Cruz na wschodzie BoliwiiGatunek nie został nigdy odnotowany w Peru.
Ekologia Jako siedlisko monodelfa peruwiańskiego podaje się tereny pokryte mozaiką sawanny i porozrzucanych drzew, suchego lasu o zamkniętych koronach drzew i terenów trawiastych okresowo zalewanych. W okolicy takich właśnie terenów na granicy sawanny i lasu znaleziono holotypową samicę. Monodelfy to zwierzęta naziemne w przeciwieństwie do wielu dydelfowatych wiodących mniej lub bardziej nadrzewny tryb życia.