Po przeszkoleniu na brytyjskim sprzęcie został skierowany do jednostki rozpoznania fotograficznego. Od października służył w dywizjonie 307, awansował na stanowisko zastępcy dowódcy eskadry. 13 marca 1941 r., w załodze z sierż. Marianem Niewolskim prawdopodobnie zestrzelił He 111. Od 9 czerwca 1941 r. pełnił funkcję dowódcy eskadry B. W okresie od 24 października do 12 listopada pełnił obowiązki dowódcy dywizjonu. Stanowisko dowódcy eskadry zdał 9 czerwca 1942 r. i w ramach odpoczynku operacyjnego został szefem pilotażu w 54. Operational Training Unit w Charter Hall. Powrócił do latania operacyjnego, 1 września 1943 r. w załodze z por. Janem Miką zestrzelił dwa myśliwskie Ju 88 a jednego uszkodził.
8 listopada 1943 został dowódcą dywizjonu 307. Tę funkcję pełnił do 21 maja 1944 r. Następnie został przydzielony do sztabu 12. Grupy Myśliwskiej RAF, od 2 stycznia do 22 września 1945 r. studiował w Wyższej Szkole Lotniczej. Po demobilizacji nie zdecydował się na powrót do Polski. Zmarł 3 lipca 1970 r. w Toronto. Na liście Bajana został sklasyfikowany na 148.