thumb|240px|Orkiestra z Tom Anderson’s Café w Nowym Orleanie, 1919 – od lewej: Paul Barbarin (perkusja), Arnold Metoyer (trąbka), Luis Russell (fortepian), Willie Santiago (banjo) i Albert Nicholas (saksofony, klarnet) Luis Carl Russell (ur. 5 sierpnia 1902 w Careening Cay k. Bocas del Toro, zm. 11 grudnia 1963 w Nowym Jorku) – panamski, osiadły w Stanach Zednoczonych, pianista, bandlider, aranżer i kompozytor jazzowy. Pionier swingu orkiestrowego.
Życiorys Urodził się w Panamie w rodzinie pochodzenia afrokaraibskiego. Jego ojciec był nauczycielem muzyki. Luis już we wczesnym dzieciństwie zaczął uczyć się gry na gitarze, fortepianinie i skrzypcach. W 1917 zaczął grać zawodowo w niemym kinie jako taper, a następne w kasynie w Colón.
W 1919 wygrał na loterii trzy tysiące dolarów, dzięki którym przeniósł się wraz z matką i siostrą do Stanów Zjednoczonych. Osiedlili się w Nowym Orleanie, gdzie podjął pracę pianisty. W 1925 przeprowadził się do Chicago, żeby dołączyć do orkiestry Doca Cooka. Następnie zasiadł przy fortepianie w zespole „Kinga” Olivera, z którym w 1927 wyjechał do Nowego Jorku. W tym samym roku założył W klubie The Nest własną orkiestrę z kilkoma muzykami Olivera w składzie. W 1929 stała się jedną z wiodących formacji jazzowych w Nowym Jorku, konkurując z big-bandami Jimmiego Lunceforda i Duke’a Ellingtona.