Jan Kanty Noryśkiewicz (ur. 16 października 1876 r. w Walentynowie, zm. 15 grudnia 1961 r. w Poznaniu) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii, kanonik kapituły metropolitalnej w Poznaniu, katecheta, działacz narodowy, urzędnik państwowy i kościelny, społecznik.
Życiorys Młodość i edukacja Urodził się w Walentynowie na Krajnie jako syn nauczyciela ludowego Andrzeja i Wiktorii z Witkowskich. Został ochrzczony w kościele parafialnym w pobliskiej Łobżenicy imieniem Jan Kanty (łac. Joannes Cantius). Gdy jego ojciec przeszedł na emeryturę, rodzina wróciła do Złotowa, skąd wywodzili się Noryśkiewiczowie.
Uczył się w Królewskim Katolickim Gimnazjum w Chojnicach, gdzie w ostatniej klasie był stypendystą Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Prus Zachodnich. W czasie nauki w gimnazjum należał do patriotycznej organizacji filomackiej „Mickiewicz” (1894–1897) (inni autorzy podają: Towarzystwo Tomasza Zana). Uzyskawszy oceny w większości bardzo dobre i – rzadziej – dobre, 17 marca 1897 r. zdał maturę.