Analiza pyłków z niecki Mirador-Calakmul rysuje obraz wielkiej zmiany środowiskowej od trawiastych sawann do wilgotnego lasu tropikalnego około 6400 p.n.e. Las deszczowy, mimo wyrębów rabunkowych, porasta nadal gęsto omawiany obszar. Gleby należą przeważnie do nisko– i średniożyznych (gliniaste typy Uaxactun, Macanche i Yaloch). Bagniste gleby bajos zawierają rzadkie minerały jak todorokit (uwodniony tlenek magnezu).
Historia Niecki Mirador-Calakmul alt=La Danta El Mirador|mały|Szczyt piramidy triadycznnej La Danta ze szczytu piramidy triadycznej El Mono, fot: Ronyrocael, licencja CC BY-SA 4.0 Niecka Mirador-Calakmul oglądała świt cywilizacji na Nizinach Majów w okresie preklasycznym (2000 p.n.e. – 150 n.e.). Ceramika i kamienna architektura pojawiły się tu co najmniej 3 tys. lat temu, na początku epoki środkowopreklasycznej (1000-400 p.n.e.). W epoce późnopreklasycznej (400 p.n.e. – 150 n.e.) rozkwitła na tym terenie monumentalna architektura – potężne piramidy triadyczne o charakterystycznym układzie fraktalnym. Pochodzące z tego okresu kompleksy piramid triadycznych La Danta i El Tigre w El Mirador to największe i najbardziej masywne piramidy zbudowane kiedykolwiek przez Majów. Kilkadziesiąt ośrodków na terenie niecki Mirador-Calakmul zostało połączonych siecią imponujących międzymiastowych arterii – sacbeób.