Manuel I Szczęśliwy (; ur. 31 maja 1469 w Alcochete, zm. 13 grudnia 1521 w Lizbonie) – książę Beja w latach 1481–1495, książę Viseu w latach 1484–1495, król Portugalii i Algarve w latach 1495–1521 z dynastii Aviz.
Przydomek Manuela pochodzi od słów XVI-wiecznego humanisty Damião de Góisa, który nazwał go „najszczęśliwszym”.
Urodził się w Alcochete jako syn Beatrycze, księżniczki Beja i Ferdynanda, księcia Viseu. Początkowo nie miał szans na odziedziczenie tronu Portugalii – dopiero po śmierci swojego kuzyna – Alfonsa oraz 5 starszych braci Manuela objął tron po Janie II. Jego rodzona siostra Eleonora de Viseu była żoną Jana II. Został ogłoszony królem 26 października 1495 roku.
Panowanie Panowanie Manuela zapoczątkowało złoty wiek Portugalii, który trwał aż do połowy rządów jego syna, Jana III. Na kortezach w Montemor-o-Novo na początku swoich rządów Manuel pozwolił rodzinie zamordowanego księcia Braganzy wrócić do kraju. Nadał jego najstarszemu synowi wszystkie dobra odebrane przez króla Portugalii Jana II.