Dzieciństwo Stanisław urodził się w 1282 roku jako syn Tatara i Polki, córki młynarza z Niałku, zgwałconej pod murami klasztoru w Sulejowie. Współwinnym jej zgwałcenia był mnich Bernard, który nie wpuścił jej do klasztoru, obawiając się wtargnięcia Tatarów. Prawdę o swym pochodzeniu poznał Stanisław po latach, podsłuchując rozmowę matki z jej ojcem oraz wysłuchując wyjaśnień opata Piotra w dniu wygania go z klasztoru.
Stanisław okazał się bardzo zdolnym chłopcem i był kształcony przez mnichów wieleńskich. 8 lutego 1296 wysłali go oni do Rogoźna, by ostrzec biskupa Janisława o grożącym królowi Przemysłowi II zamachu. Chłopiec nie zdążył jednak przekazać informacji, zatrzymawszy się po drodze przy grupie dzieci, w której miała być córka króla, Reiczka i jej dwórka Joanna. Od tego spotkania wzięła początek, zdaniem Stanisława jego miłość do królewny. Za niesubordynację mnisi wygnali go z klasztoru.