Jego najlepsze starty to Grand Prix Kanady (8 pozycja), Węgier (8 pozycja) i Japonii (9 pozycja). thumb|Badoer testujący bolid Ferrari F2008 na torze Catalunya thumb|Luca Badoer podczas Grand Prix Belgii 2009 W sezonie 1996 postanawia przyłączyć się do chylącego się ku upadkowi zespołu Forti Corse. W jego barwach podjął się próby startu w dziesięciu wyścigach, kwalifikując się do sześciu z nich. Ostatni wyścig Forti to Grand Prix Wielkiej Brytanii, gdzie kierowcy zmuszeni byli używać starych silników. Firma Cosworth nie dostarczył nowych z powodu długów wobec niej. Cały zespół udał się jeszcze na Grand Prix Niemiec, ale zabrakło pieniędzy oraz jednostek napędowych. Najlepszy występ Badoera w tamtym sezonie to dziesiąte miejsce w San Marino.
Od sezonu 1997 zostaje oficjalnym kierowcą testowym Scuderia Ferrari. Powrócił do ścigania w sezonie 1999 ponownie reprezentując barwy Minardi. Jego partnerem został Hiszpan Marc Gené. Ogólnie w tym sezonie Badoer spisywał się lepiej niż Gene, regularnie plasując się przed kolegą z zespołu w kwalifikacjach i zajmując porównywalne miejsca w ukończonych wyścigach (warto też zaznaczyć, że Badoer częściej był zmuszony do wycofania się z wyścigu w wyniku usterek, a Gene własnych błędów). W Grand Prix Europy Badoer jedyny raz w swojej karierze miał szanse na zdobycz punktową.