8 grudnia 1931 roku „Antoniotto Usodimare” otrzymał w Genui banderę bojową ufundowaną przez to miasto.
10 sierpnia 1934 roku w rejonie wyspy Procida z niszczycielem zderzył się statek towarowy „Pallade”, uderzając go dziobem w prawą burtę w okolicach dziobowych dział, przy czym zginęło dwóch marynarzy. Poważnie uszkodzony „Usodimare” został odholowany, po czym był remontowany w Neapolu.
W związku z kryzysem w stosunkach włosko-brytyjskich związanym z wojną włosko-abisyńską, pod koniec kwietnia 1936 roku „Usodimare” został skierowany z zespołem floty na pozycje wyczekiwania między Sycylią a Sardynią, lecz nie doszło wówczas do wojny europejskiej. Wkrótce po tym, podczas hiszpańskiej wojny domowej pełnił służbę na wodach Hiszpanii, udzielając faktycznie wsparcia stronie nacjonalistów. Od 8 stycznia 1937 roku do początku lutego bazował w Melilli, służąc trzykrotnie jako pomoc nawigacyjna i okręt zabezpieczający działania nad morzem niemieckiego lotnictwa Legionu Condor, prowadzącego naloty na Malagę. Od początku 1937 do marca 1939 roku dziewięć razy konwojował statki z Włoch z zaopatrzeniem dla włoskich wojsk interwencyjnych (CTV), działając w oparciu o port w Tangerze i będąc drugim najintensywniej wykorzystywanym do tego niszczycielem typu Navigatori po „Antonio da Noli”.