Tadeusz Zabłocki (17 listopada 1904 w Kijowie, zm. 13 marca 1997 w Londynie) – dziennikarz, kolekcjoner, prawnik.
Życiorys Ojciec, Witold Zabłocki był kupcem oraz właścicielem ziemskim. Majątek stracił podczas rewolucji październikowej. Dlatego w 1919 roku Zabłoccy wyjechali do Polski. Tadeusz w 1920 roku rozpoczął naukę w bydgoskim w tzw. Gimnazjum Kresowym, aby na krótko przenieść się do Lwowskiego Korpusu Kadetów. Szkołę średnią ukończył w II Państwowym Liceum i Gimnazjum w Bydgoszczy. Ukończył prawo na Uniwersytecie Poznańskim.
W latach 1928–1932 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Awansował na stanowisko zastępcy konsula generalnego w Amsterdamie. Zwolniony po romansie z mężatką, córką holenderskiego arystokraty. Do wybuchu II wojny światowej pracował jako adwokat w Łodzi. W 1939 roku przedostał się do Francji, a potem do Wielkiej Brytanii, gdzie pracował w Ministerstwie Informacji i Dokumentacji. Pisał również teksty do londyńskiego „Dziennika Polskiego”.
Po II wojnie światowej pozostał w Londynie początkowo pracując w handlu nieruchomościami.