W 1809 na prośbę Aleksandra I został przez Napoleona I wysłany wraz z trzema innymi inżynierami francuskimi (Pierre’em-Dominikiem Bazaine’em, Charles’em Michelem Potierem, Maurice’em Destremem) wysłany do Rosji. W lipcu 1810 roku wstąpił do służby rosyjskiej i został mianowany podpułkownikiem w Korpusie Inżynierów Komunikacji z pensją dwukrotnie wyższą niż pensja we Francji. W krótkim czasie został profesorem matematyki stosowanej w nowo powstałym Instytucie Korpusu Inżynierów KomunikacjiСоколовский Е. 50-летие института и корпуса инженеров путей сообщения. Санкт-Петербург 1859, c. 94.. Od 1811 zajmował się także w urzędzie gubernatora Petersburga budową kanałów. Na początku wojny francusko-rosyjskiej w 1812 roku Fabre, podobnie jak trzech pozostałych francuskich inżynierów, został zesłany do Jarosławia, a potem do Irkucka. W 1815 roku po wojnie Fabre mógł wrócić do Petersburga, gdzie przyjął poddaństwo rosyjskie. Był członkiem petersburskiej loży masońskiej „Zjednoczeni Przyjaciele”А. И.:Серков, Российская политическая энциклопедия, Москва 2001 c, 123..