Werewolf Szkocki architekt Jim Dawson wraca do swojego starego domu rodzinnego na Hebrydach, aby przeprowadzić remont dla nowej właścicielki, pani Biddulph. Wyjaśnia ona, że kupiła ten odosobniony dom, aby pomóc sobie otrząsnąć się po śmierci męża. Chciałaby, aby w nowo powiększonym pokoju powstało muzeum. Dawson znajduje za sztuczną ścianą w piwnicy trumnę hrabiego Cosmo Valdemara, który według miejscowej legendy był wilkołakiem. 200 lat temu Valdemar był właścicielem tego domu, a przodkowie Dawsona rzekomo go ukradli. Wówczas zagroził, że jednego dnia powróci do swego domu, zaś aktualny właściciel zajmie jego miejsce. Jego grobu nigdy nie odnaleziono. Dawson wątpi czy to faktycznie grób Valdemara, ponieważ tynk jest świeży.
Dawson odkrywa, że Valdemar budzi się nocą jako wilkołak i zabił już pokojówkę Valdę, która miała przekazać coś ważnego. Obawiają się o bezpieczeństwo pani Biddulph, Dawson zamierza zabić wilkołaka. Do unicestwienia bestii zostaje wzięty rodowy krzyż odlany przez dziadka Dawsona odlał go ze srebrnego miecza, którym zabił Cosmo. Dawson przetapia go na kule i strzela nimi do wilkołaka znajdującego się w pokoju pani Biddulph. Ze zdumieniem odkrywa, że kule mu nic nie zrobiły. Okazuje się, że to pani Biddulph wymieniła amunicję na zwykłą i jest żoną 200-letnią Valdemara.