W 1941 roku tory minowe wydłużono i można było zabierać od 86 do 104 min zależnie od typu.
Wyposażenie Po pierwszej modernizacji w 1930 roku „Lanzerotto Malocello” na dachu nadbudówki dziobowej miał standardowy dla okrętów tego typu dalocelownik z dwoma dalmierzami optycznymi o bazie 3 m. Na platformie przed masztem znajdował się inklinometr służący do oceny kąta kursowego celu. Trzeci 3-metrowy dalmierz, rezerwowy dla artylerii oraz służący do strzelań torpedowych, był w zakrytej wieży na platformie nadbudówki za kominem rufowym.
Okręty miały dwa reflektory na skrzydłach mostka. W skład wyposażenia wchodziła aparatura do stawiania zasłony dymnej (czarnej albo białej) montowana w kominach. W 1940 roku okręty wyposażono w trały kontaktowe na rufie, o szerokości trałowania 200 m. Jako jedyny z okrętów, „Lanzerotto Malocello” został w styczniu 1943 roku wyposażony w radar z anteną materacową o rozmiarach 2×4 m, oznaczony przez Włochów jako DeTe – niemieckiego modelu FuMO-21 lub według innych autorów, FuMO-24/40GRadar FuMO-21 według , FuMO-24/40G według .. Otrzymał również w lutym 1943 roku stację hydrolokacyjną.