W latach 1950–1956 był wikariuszem generalnym diecezji ostrzyhomskiej, a w latach 1952–1956 pełnił funkcję dyrektora Kolegium Teologicznego w Ostrzyhomiu. W 1950 roku powołał podległy aparatowi komunistycznemu Komitet Kapłanów Katolickich dla Pokoju (Katolikus Papok Országos Békebizottsága), do 1956 roku stał na czele tego ruchu, a w 1957 roku został mianowany sekretarzem generalnym Komitetu Katolickiego Krajowej Rady Pokoju. Od 17 maja 1953 roku do śmierci był posłem do Zgromadzenia Narodowego, a od 1961 roku pełnił rolę wiceprzewodniczącego parlamentu. W 1957 roku zrezygnował z funkcji kanonika i został proboszczem kościoła pw. Stygmatów św. Franciszka w Budapeszcie. Mimo upomnienia Stolicy Apostolskiej nie zrezygnował z funkcji politycznych, za co został ekskomunikowany w 1957 roku; ekskomunikę cofnięto w 1971 roku.
Publikacje Egyházi földrajz (1962) A katolikus békemozgalom 20 éve (1970)
Przypisy
Kategoria:Węgierscy duchowni katoliccy Kategoria:Węgierscy parlamentarzyści Kategoria:Szambelanowie papiescy Kategoria:Ekskomunikowani przez Kościół katolicki Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1973