W 1964 była organizatorką i kierowniczką Wszechnicy Filmowej Wydziału Kultury Rady Narodowej w Łodzi. Od 15 października 1964 do 31 stycznia 1974 była dyrektorką Teatru Arlekin w Łodzi. Następnie pracowała jako starsza wizytatorka Kuratorium Okręgu Szkolnego w Łodzi.

Od 1949 była zaangażowana w działalność amatorskiego ruchu artystycznego – prowadziła robotniczy zespół teatralny przy Zakładowym Domu Kultury im. Waryńskiego w Łodzi (1951–1958). Posiadała (od 1952) uprawnienia instruktora teatru amatorskiego. Była prelegentką, konsultantką, organizatorką i reżyserką teatrów amatorskich. Publikowała o teatrze amatorskim na łamach czasopism (1949–1956). Jako reżyserka w teatrze zawodowym wyreżyserowała „Siedmiu czarodziejów” (1954) granych na deskach Teatru Pinokio w Łodzi.

W 1961 została wybrana do Rady Narodowej miasta Łodzi, zaś w 1965 do Dzielnicowej Rady Narodowej Łódź – Śródmieście. Należała do Komitetu Łódzkiego PZPR.

Życie prywatne Jej ojcem był górnik – Feliks Michalak, zaś matką Maria z domu Czapla.