Alfredówka to wieś o charakterze skupionej ulicówki o luźnej zabudowie wzdłuż drogi. Domy pobudowane są zazwyczaj po obu stronach drogi.
Pod koniec XIX wieku w Alfredówce znajdowała się kancelaria gminna, karczma, posterunek policji i trzyklasowa szkoła. Pod względem kościelnym wieś należała do parafii w Miechocinie. W okresie II wojny światowej w związku z rozbudową poligonu wojskowego część mieszkańców została wysiedlona ze swoich domostw.
Od 1996 roku wieś posiada wodociąg, który został zbudowany przy udziale wsi i Społecznego Komitetu Budowy Wodociągu.
W 1996 roku został oddany do użytku nowy budynek szkoły, a w 1999 roku ufundowano sztandar, który został poświęcony 12 czerwca 1999 przez Jana Pawła II w Sandomierzu. Szkoła nosi imię Świętej Jadwigi Królowej.
W Alfredówce na mogile dwudziestu poległych w latach 1914-1920, usytuowanej na niewielkim wzniesieniu znajduje się drewniany krzyż otoczony płotkiem. W okresie II wojny światowej w związku z rozbudową przez Niemców poligonu wojskowego, część mieszkańców została wysiedlona. Po wojnie zaszły widoczne zmiany, związane było to z pracą mieszkańców w "Dezamecie" oraz w Kopalni Siarki Machów.