thumb|240px|Fran Rosolino (w środku) w The Village Jazz Lounge w Walt Disney World w Lake Buena Vista na Florydzie Frank Rosolino (ur. 20 sierpnia 1926 w Detroit, zm. 26 listopada 1978 w Van Nuys) – amerykański muzyk jazzowy, wirtuoz puzonu i okazjonalny wokalista.
Życiorys Przygodę muzyczną rozpoczynał w wieku dziesięciu lat, grając na gitarze. Jako nastolatek zamienił ją na puzon. Uczęszczał do renomowanej Cass Technical High School, w której uczyło się wielu znanych muzyków. Mając osiemnaście lat otrzymał powołanie do U.S. Army i do końca II wojny światowej grał w orkiestrach wojskowych w kraju i na Filipinach. Po zwolnieniu ze służby wrócił do Detroit, gdzie występował u boku m.in. Charliego Parkera, braci Thada, Hanka i Elvina Jonesów i Paula Chambersa. Grał też w orkiestrach: Boba Chestera, Glena Graya, Gene’a Krupy, w której także śpiewał – głównie scatem, Tony’ego Pastora, Herbiego Fieldsa i Georgiego Aulda. Prowadził również własny zespół. W latach 1951–1953 był jednym z solistów w big-bandzie Stana Kentona.