Na początku, od 1925 do 1929 roku, stanowisko Gauleitera w Hamburgu zajmowali , i Hinrich Lohse, zanim przejął je i sprawował je od 1929 do 1945 roku. Klant, pierwotny Gauleiter Hamburga, piastował to stanowisko tylko przez krótki czas, zrezygnował i zmarł w 1927 roku. Lohse, który był Gauleiterem od 1926 do 1945 roku, był również od 1941 roku odpowiedzialny za Komisariat Rzeszy Wschód, gdzie odpowiadał za wdrażanie nazistowskiej polityki germanizacyjnej zbudowanej na fundamentach Generalnego Planu Wschodniego: zabicie niemal wszystkich Żydów, Romów i komunistów oraz uciskanie lokalnej ludności były jego nieuniknionymi konsekwencjami. Został skazany na dziesięć lat więzienia w 1948 r., ale zwolniony w 1951 r., po odrzuceniu wniosku o ekstradycję przez Związek Radziecki, i zmarł w 1964 r. Krebs, Gauleiter w latach 1926–1928, został wydalony z partii nazistowskiej przez Hitlera w 1932 r. i po wojnie opublikował swoją autobiografię, w której krytycznie oceniał styl przywództwa Hitlera. Kaufmann, najdłużej urzędujący gauleiter Hamburga, spędził czas w więzieniu po wojnie, ale został zwolniony z powodu kontuzji. ​​Kultywował mit „dobrego Gauleitera”, twierdząc, że uratował Hamburg przed dalszym zniszczeniem, poddając go aliantom w ostatnich dniach wojny, ale to zostało obalone.