Okres po wojnie Po rozwiązaniu oddziału i wkroczeniu Armii Czerwonej kontynuował działalność zbrojną i utrzymywał kontakty z podziemiem. Poszukiwany przez NKWD, zagrożony aresztowaniem ukrywał się. Następnie wyjechał w 1945 r. na Ziemie Odzyskane, gdzie w 1947 r. ujawnił się. Pracował początkowo jako rządca majątku państwowego w Ostrowąsach. Od 1952 r. przeniesiony na to samo stanowisko do PGR SulisławiceStanisława Frańczak, Życiorys, Cerekwica, 1954, s.2.. Represjonowany przez władze komunistyczne. W 1956 r. powrócił do Opola Lubelskiego, gdzie pracował w Państwowym Gospodarstwie Rolnym. Pełnił również funkcję inspektora tytoniowego. W 1975 r. wyjechał do sanatorium w Toruniu, gdzie zmarł.
Życie prywatne W trakcie wojny ożenił się ze Stanisławą Żurman, nauczycielką prowadzącą m.in. tajne komplety oraz jeden z punktów kontaktowy jego oddziału. Mieli dwoje dzieci: Wojciecha Cezarego (ur. 1947), Marię Ewę (ur. 1949).
Miał kilkoro rodzeństwa. Trzech braci służyło w dowodzonym przez niego oddziale partyzanckim. Byli to: Jan Frańczak „Wir” (zginął 4 kwietnia 1944 r.