Edward Grabski tworzył szwadrony przyszłego 2 (3) pułku Ułanów Wielkopolskich. W maju 3 pułk ułanów został skierowany na front nad Notecią. Po kilku miesiącach ułani powrócili do macierzystego garnizonu. Z końcem stycznia 1920 pułk przeszedł czasowo do Bydgoszczy, a pod koniec lutego na front wschodni. Walcząc na froncie pułk ponosił duże straty. W połowie września do koszar przy ul. Wrzesińskiej 43-51 i ul. Artyleryjskiej 1 powróciło 100 żołnierzy 17 pułku ułanów. W 1922 jednostka przekwaterowana została do stałego garnizonu w Lesznie, a już od 16 listopada 1921 koszary przy ul. Wrzesińskiej zaczęły zajmować pododdziały 17 pułk artylerii polowej i tu kwaterowały do września 1939. thumb|Przysięga rekrutów w 69 pp na dziedzińcu koszar w Gnieźnie
W okresie międzywojennym w Gnieźnie stacjonowało między innymi dowództwo 17 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty oraz pododdziały 17 pułku artylerii lekkiej, 69 pułku piechoty, 17 kompania łączności, 17 dywizjon artylerii ciężkiej, komenda rejonu uzupełnień oraz inne urzędy i zakłady wojskowe.