21 listopada 1921 Koszary Głowackiego przy ul. Racławickiej zajął częścią sił 17 pułk Ułanów Wielkopolskich (dowództwo, 4 szwadron, szwadron karabinów maszynowych i pluton łączności). Położone w zachodniej części kompleksu kawaleryjskie koszary składały się między innymi z trzech koszarowców szwadronowych, z których jeden usytuowany był wzdłuż ul. Henryka Sienkiewicza, a dwa wzdłuż ul. Racławickiej, a pomiędzy nimi stał budynek dowództwa. W głębi znajdowały się trzy stajnie szwadronowe oraz kryta ujeżdżalnia. Pojemność tych koszar szacowano na 375 ludzi, 400 koni, 19 samochodów i 16 wozów. Tam też 7 maja 1929 odsłonięto pomnik ku czci ułanów poległych podczas wojny polsko-bolszewickiej (zrekonstruowany w 1994) oraz prostszy obelisk ku czci marszałka Józefa Piłsudskiego. thumb|Odsłonięcie pomnika poległych żołnierzy 55 pp w Lesznie; 1928 Dalej na wschód, wzdłuż tej samej ulicy, po wschodniej stronie kompleksu, znajdują się podobne architektonicznie budynki Koszar Kościuszki, zajmowane przez pododdziały 55 Poznańskiego pułku piechoty. 19 stycznia 1928 w koszarach 55 pp (przy ul. Racławickiej) odsłonięto pomnik ku czci żołnierzy pułku poległych w czasie wojny polsko-bolszewickiej (ob. nie istnieje).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Koszary w Lesznie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.