Z inskrypcji w klasztorze wynika, że towary zbierano od egejskich kupców, co przyczyniło się do tego, że klasztor w Kalogeros zgromadził wielkie bogactwo, pochodzące czy to z piractwa, czy z przechowywania cennych towarów w klasztorze. W 1687 r. Anglik w swojej książce „The Present State of the Islands in the Archipelago” (z ang. Obecny stan wysp na archipelagu) (Oxford 1687) doniósł, że podczas przeprawy przez Smyrnę usłyszał, że wysepka Kalogeros, położona między Andros i Chios, została wysadzona w powietrze, co spowodowało, że mieszkańcy wyspy zginęli, a większość wyspy uległa zawaleniu, nie wspomniano jednak o przyczynach eksplozji. Pisze także: „Słyszałem, jak wielu kupców ze Smyrny mówiło, że ich pieniądze i pieczęcie straciły na wartości, gdy wyspa została wysadzona w powietrze. Wiele skał zatrzęsło się aż po Tinos i Andros! Do dziś istnieje bardzo mała część wyspy.”.