Amunicja teleskopowa – rodzaj naboju z pociskiem całkowicie ukrytym w łusce i otoczonym ładunkiem miotającym. mały|40 mm, amunicja teleskopowa.
Historia Koncepcja pocisku teleskopowego pojawiła się już w latach pięćdziesiątych XX w. Na początku lat dziewięćdziesiątych pojawiły się pierwsze działające prototypy, a przez następne dwie dekady dokończono rozwój projektów i zaoferowano gotowe systemy dla wojska.
Do tej pory tylko jedno rozwiązanie konstrukcyjne weszło do produkcji seryjnej i wyposażenia wojska. Jest to armata CT 40 francusko-brytyjskiej firmy CTA International (Case Telescoped Armament Int.). Firma została założona w 1994 roku jako wspólne przedsięwzięcie brytyjskiego Royal Ordnance i francuskiego GIAT. Głównym zadaniem nowej organizacji było opracowanie całkowicie nowego 40-mm naboju teleskopowego i broni. W oparciu o zgromadzone doświadczenia, uruchomiono projekt CTAS w 2013, który został zakończony w następnej dekadzie. Pojawiło się wówczas pierwsze zamówienie na produkcję mające na celu uzbrojenie wozów bojowych. Pierwszym nośnikiem takiej broni były brytyjskie pojazdy opancerzone Ajax.