W Lipsku podjął inicjatywę wydawania dawnych tekstów i przekładów polskich. W serii „Bibliotheca Polono-Poetica” udało mu się wydać jednak tylko dwa tomiki. We współpracy z braćmi Załuskimi brał udział w tworzeniu w 1747 roku Biblioteki Załuskich, dla której nabywał nowe księgi. Pracował również jako tłumacz tekstów francuskich i łacińskich na język polski, a również tekstów polskich na język niemiecki.
Troc jako leksykograf Opus vitae Troca stanowił czterotomowy słownik, nad którym autor pracował ponad trzydzieści lat. Pierwszy i drugi tom stanowi część francusko-niemiecko-polska (lata 1744–1747). Tom trzeci jako część polsko-francusko-niemiecka ukazał się w roku 1764. Czwarty tom – niemiecko-polski – ukazał się już po jego śmierci, w roku 1772. Został przygotowany do druku i opublikowany przez Stanisława Nałęcza Moszczeńskiego. Ma układ ściśle alfabetyczny i liczy ok. 25 000 haseł. Słownik ma bogatą mikrostrukturę, rejestruje wiele kolokacji i frazeologizmów. Dokładniej przedstawione zostały formy wyrazów niemieckich (haseł) w porównaniu z polskimi ekwiwalentami.