30 marca 1829 roku objął stanowisko dowódcy 1 Batalionu[Werner] von Bock: Stammliste des Offizierkorps des 2. Garde-Regiments zu Fuß. 19.6.1813–15.5.1913. Verlag R. Eisenschmidt, Berlin 1913, S. 42.. Na tym stanowisku Hochstetter został 30 marca 1834 awansowany do stopnia podpułkownika i odznaczony 9 września 1835 Orderem Orła Czerwonego III klasy ze wstęgą. Po awansie 30 marca 1836 na stopień pułkownika otrzymał rozkaz dowodzenia 2 Pułkiem Grenadierów Gwardii im. Cesarza Franciszka I. 17 października 1836 roku został mianowany dowódcą pułku. 8 czerwca 1838 roku został odznaczony Orderem Świętej Anny II Klasy z diamentami. Ze względu na zły stan zdrowia kilkakrotnie składał rezygnację. Po nadaniu stopnia generała majora, 9 lutego 1840 roku przeszedł z powodu inwalidztwa w stan spoczynku z przysługującą mu emeryturą.
Rodzina 14 października 1822 poślubił w Berlinie Johannę Berthę Behrendt (1805–1832), córkę radcy dworskiego Christiana Behrendta. W małżeństwie urodziło się dwóch synów i córka.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1867 Kategoria:Urodzeni w 1784 Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Pruscy generałowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Braniewie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego