mały|Grób Jerzego Wołczyka Jerzy Wołczyk (ur. 29 listopada 1927 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 20 marca 1978) – polski działacz partyjny i państwowy, pedagog, doktor habilitowany nauk humanistycznych, podsekretarz stanu w Ministerstwie Oświaty i Szkolnictwa Wyższego (1966–1968, 1971–1972) oraz Ministerstwie Oświaty i Wychowania (1972–1978), prezes Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (1972–1975).
Życiorys Syn Władysława. W 1943 pracował w sklepie, następnie do 1945 jako goniec i praktykant biurowy w Zarządzie Miejskim w Tomaszowie Mazowieckim, w 1945 jako sekretarz komisji mieszkaniowej tamże, a od 1947 do 1948 jako statystyk w fabryce dziewiarskiej w Łodzi. Od 1945 do 1947 uczył się w liceum pedagogicznym w Tomaszowie Mazowieckim. Ukończył studia wyższe, uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki. Był jednym ze współautorów tzw. eksperymentu warszawskiego. Autor publikacji naukowych m.in. z zakresu polityki oświatowej, teorii wychowania, nauczycielstwa.