Wskutek ataku, esesmani otworzyli do więźniów ogień z karabinów i pistoletów, a ci rzucili się w kierunku bramy wjazdowej na podwórze krematorium oraz zaczęli wycofywać się w kierunku krematorium IV. Więźniowie, którzy podjęli próbę sforsowania bramy zostali ostrzelani przez strażników, tym niemniej części z nich udało się przedrzeć na teren sąsiedniego krematorium V. Byli to między innymi , który schronił się pod sągami drewna zmagazynowanymi na podwórzu oraz , który ukrył się w ciągu kominowym nieczynnego wówczas pieca krematoryjnegoIgor Bartosik – Bunt Sonderkommando. 7 października 1944 roku (Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu, Oświęcim, 2015; ISBN:978-83-7704-082-9) s. 15–16..
Ostatecznie w powstaniu/buncie wzięło udział prawie całe Sonderkommando (poza obsadą Krematorium III). Po zgromadzeniu przemyconych z obozu w Monowicach materiałów wybuchowych, więźniowie częściowo zniszczyli krematorium nr IV i razem z więźniami osadzonymi w krematorium nr II podjęli próbę masowej ucieczki – zakończyła się ona niepowodzeniem. Większość z nich (451 osób) zginęła na miejscu. Straty były też po stronie załogi obozu – zginęło trzech strażnikówGedeon Greif, Itamar Levin – Powstanie w Auschwitz.