W latach 1997–2006 pracował na drugim etacie profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Szczecińskiego i był kierownikiem Katedry Botaniki i Ochrony Przyrody na Wydziale Nauk Przyrodniczych tej uczelni.
Działalność naukowa W ramach badań naukowych zajmował się socjologią, ekologią i fenologią grzybów wielkoowocnikowych w zbiorowiskach roślinnych, rozprzestrzenieniem i zagrożeniem mykobioty, stosunkami geobotanicznymi Pomorza Zachodniego, ochroną przyrody, morfologią i anatomią roślin uprawnych poddawanych deszczowaniu i nawożeniu mineralnemu. Do głównych osiągnięć profesora należy rozpoznanie mykologiczne Pomorza Zachodniego, które było białą plamą na mykologicznej mapie Polski. Szczegółowo rozpoznał m.in. mykobiotę Puszczy Goleniowskiej i Cedyńskiego Parku Krajobrazowego oraz innych kompleksów leśnych. Jako pierwszy scharakteryzował mykosocjologicznie acydofilną dąbrowę mającą w Cedyńskim Parku Krajobrazowym swoją wschodnią granicę zasięgu oraz rozszerzył mikocenologiczną wiedzę o kilkunastu zespołach roślinnych. Wyróżnił kombinacje gatunków charakterystycznych dla różnej rangi jednostek fitosocjologicznych oraz dla grup zespołów pokrewnych pod względem siedliska i drzewostanu50 lat Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Akademii Rolniczej w Szczecinie. Red. S. Dzienia.