W IKF planowano i przygotowywano ważne projekty kosmiczne NRD, tutaj też koordynowano ich realizację. Dotyczyło to przede wszystkim lotów kosmonautów, ale także eksploracji ciał niebieskich, takich jak Wenus. Pracowano nad systemem nawigacyjnym Astro i zastosowaniem kamery MKF 6. IKF odegrał wiodącą rolę we współpracy z innymi krajami Europy Wschodniej, zwłaszcza ze Związkiem Radzieckim.
IKF opracowywało także urządzenia dla Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego (MfS). Należał do nich cyfrowy generator mowy (1984), zwany „żelazną kobietą” lub po prostu „głosem”. Urządzenie to służyło do przesyłania na falach krótkich tajnych wiadomości głosowych agentom wywiadu pracującym za granicą.
W 1990 roku IKF został partnerem Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt, a po zjednoczeniu Niemiec w 1992 roku został wchłonięty przez jej Instytuty ds. Czujników Kosmicznych i Badań Planetarnych.
Przypisy
Kategoria:Badania przestrzeni kosmicznej Kategoria:Instytuty Akademii Nauk NRD Kategoria:Nauka w Berlinie