powierzchnię ma połyskującą, o zatartym i mocno rozproszonym punktowaniu. Długie włoski ograniczone są na odwłoku do tylnych brzegów tergitów. Szósty tergit ma długi pośrodkowy kil oraz dwa kile podłużne w tyle, w formie krótkich ząbków wystające ponad tylną krawędź. Bo bokach tylnej krawędzi tegoż tergitu znajdują się dłuższe i zakrzywione zęby.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po tereny górskie. Bytuje w wyciekającym ze zranionych drzew liściastych soku. Najczęściej na brzozach, topolach i dębach, zwłaszcza zaatakowanych przez gąsienice trociniarkowatych.
Gatunek palearktyczny, znany z Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Luksemburga, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Białorusi, Rumunii, Bośni i Hercegowiny oraz europejskiej części Rosji. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jest jako gatunek narażony na wymarcie (VU).
Przypisy
Kategoria:Rydzenice Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1802 roku