Odwłok jest żółtobrązowy z rudobrązowymi do ciemnobrązowych tergitami piątym i szóstym, matowo połyskujący. U samca siódmy tergit ma trójkątny, spłaszczony guzek pośrodku, a tylny brzeg ósmego tergitu jest pośrodku szeroko wklęsły, a po bokach wydłużony w parę długich, silnych, zakrzywionych u szczytu zębów. Ósmy sternit samca ma tylny brzeg lekko wklęsły. Edeagus ma część nasadową poprzeczną, wyraźnie od płata środkowego krótszą, wyrostek grzbietowy rozwidlony, wyrostek brzuszny opatrzony długim, nitkowatym, spiralnie skręconym flagellum, a płytkę brzuszną ku szczytowi znacznie rozszerzoną, o długiej części przedwierzchołkowej i wąskim, prawie spiczastym, dobrzusznie zwróconym wierzchołku.
Ekologia i występowanie Gatunek palearktyczny, endemiczny dla Dalekiego Wschodu Rosji, znany tylko z dwóch stanowisk na Kunaszyrze.
Przypisy
Kategoria:Rydzenice Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2024 roku